ကိုယ်ရေးအကျဉ်း
ဆရာတော် ရဝေထွန်း (၁၉၂၄ - ၂၀၀၃) ဆရာတော်သည် ပိဋကတ်မြန်မာပြန်ကျမ်းများ ပြုစုရာတွင် ဦးဆောင်ပါဝင်ခဲ့သည့် သာသနာ့အာဇာနည်တစ်ပါးဖြစ်သလို၊ ရသမြောက်သော စာပေလက်ရာများကြောင့် ယူနက်စကို (UNESCO) ဘာသာပြန်ဆုနှင့် အဂ္ဂမဟာသဒ္ဓမ္မဇောတိကဓဇ ဘွဲ့တံဆိပ်တော်များကို ဆွတ်ခူးရရှိခဲ့သည့် စာဆိုကျော်တစ်ပါးလည်း ဖြစ်သည်။ မွေးဖွားရာဒေသ: ပြည်ခရိုင်၊ ပေါင်းတလည်မြို့၊ ရွာမကြီးရွာ။ သာသနာ့ဘောင်သို့ဝင်ခြင်း: ၁၉၃၄ ခုနှစ်တွင် သာမဏေအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် ရဟန်းအဖြစ်လည်းကောင်း ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်ခြင်း: ၂၀၀၃ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၅ ရက်၊ သက်တော် (၇၉) နှစ်တွင် ပျံလွန်တော်မူခဲ့သည်။ သာသနာရေးနှင့် စာပေတာဝန်များ ဆရာတော်သည် သာသနာတော်အတွက် အရေးပါသော အောက်ပါတာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည် - ၁။ ပိဋကတ်တော် မြန်မာပြန်နှင့် သင်္ဂါယနာတာဝန်များ ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာတင်ပွဲကြီးမှစ၍ ပိဋကတ်မြန်မာပြန်ကျမ်းများ ရေးသားရာတွင် ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာအေးကုန်းမြေတွင် (၁၂) နှစ်တိုင်တိုင် ပါဠိ၊ ပိဋကတ်စာပေတာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၂။ သံဃာ့အဖွဲ့အစည်း တာဝန်များ နိုင်ငံတော်ဗဟိုသံဃဝန်ဆောင်၊ နိုင်ငံတော်ဝိနည်းဓိုရ် နှင့် မြန်မာစာအဖွဲ့၏ ဩဝါဒါစရိယအဖွဲ့ အကျိုးတော်ဆောင် စသည့် ဘာသာရေးနှင့် စာပေဆိုင်ရာ တာဝန်ကြီးများကို ၂၀ နှစ်တိုင်တိုင် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ၃။ စာပေနယ်ပယ် "ရဝေထွန်း" ဟူသော ကလောင်အမည်ဖြင့် ရဟန်းဖြစ်စအရွယ်ကပင် ကဗျာ၊ လင်္ကာ၊ ဝတ္ထု၊ ပြဇာတ်နှင့် သမိုင်းစာအုပ်များကို ရေးသားခဲ့သည်။ ၁၉၄၈ ခုနှစ် လွတ်လပ်ရေးကဗျာပြိုင်ပွဲတွင် ဒုတိယရွှေတံဆိပ်ဆု ရရှိခဲ့သည်။ ထင်ရှားသော စာပေလက်ရာများ ဆရာတော်သည် ကျောင်းသုံးပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များမှစ၍ ဘာသာပြန်ပြဇာတ်များအထိ စာအုပ်ပေါင်းများစွာကို ပြုစုခဲ့သည် - ဆုရလက်ရာများနှင့် ကျောင်းသုံးစာအုပ်များ: သကုန္တလာ (သက္ကတဘာသာပြန် - ယူနက်စကို ဘာသာပြန်ဆုရ) သီလရှင်သမိုင်း (ဝိုင်အမ်ဘီအေ ပထမဆုရ) မင်္ဂလာညွန့် နှင့် ဝန်းသိုအာဇာနည် (ကျောင်းသုံးစာအုပ်အဖြစ် ပြဋ္ဌာန်းခံရ) ဘာသာရေးနှင့် ရသစာပေ: သမီးချစ် (အလွန်ထင်ရှားသော ဘဝလမ်းညွှန်စာအုပ်) ဓမ္မပဒဝတ္ထုတော်ကြီး ဘာသာရေးပြဿနာများ (၅) တွဲ ရွှေဟင်္သာမင်းပျို့အဖြေကျမ်း မှတ်ချက်: ဆရာတော် ရဝေထွန်းသည် ပိဋကတ်စာပေဆိုင်ရာ ခက်ခဲနက်နဲမှုများကို လူသာမန်တို့ နားလည်လွယ်သော ရသစာပေအဖြစ် ပြောင်းလဲရေးသားရာတွင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လှသည့် သာသနာပြုစာဆိုကြီး ဖြစ်သည်။