တိုင်းပြည့်ဝတ်မှုန်ဆ

မင်း မရှိသော ပြည်သည် အချည်းနှီးတည်း။

အချည်းနှီးသော ပြည်၌ မြို့ရွာတို့သည် မ,တည်နိုင်တော့သတည်း။ မြို့ရွာတို့မ,တည်နိုင်လျှင် လူတို့သည် တိရစ္ဆာန်တို့၏ အဆင့်အတန်းသို့ လျှောကျ၍ မကောင်းမှုကို အပြုကျင့်နိုင်ဆုံးသော တိရစ္ဆာန်သတ္တဝါ ဖြစ်ရာတော့သည်။

ထို့ကြောင့် လူ့အဆင့်အတန်းကား အယုတ်သဖြင့် ရွာ ရှိရမည်။ မြို့ ရှိရမည်၊ ပြည် ရှိရမည်။ ပြည် ရှိလျှင် မင်း ရှိရမည်။ ထိုသဘောကြောင့် မင်းကို မှီ၍ ပြည်သူလူထု အိမ်ရာထောင်သူတို့သာ မဟုတ်။

ရသေ့ရဟန်းတို့လည်း တည်ရသည်။ ဝိဇ္ဇာ ဇော်ဂျီ တပသီတို့လည်း တည်ရသည်။ မင်း မရှိ၍ ပြည် မရှိသော်၊ ပြည် မရှိ၍ မြို့မရှိသော်၊ မြို့ မရှိ၍ ရွာ မရှိသော် နိုင့်ထက်စီးနင်းမှုသည်

လွှမ်းလာသဖြင့် ဈေးကန်းမည်။ အိမ်ဈေးတို့ သုဉ်းမည်။ ထိုအခါ ဝိဇ္ဇာ ဇော်ဂျီ တပသီပင် အဝတ်ကင်းမဲ့၍ ပျက်စီးခြင်းဖြင့်သာ ဆုံးခန်းတိုင်ရောက်ရမည်။

ထိုသဘောကြောင့် မင်းသည် လောက၌ ဘုရားမှတစ်ပါး အကြီးဆုံးသော ကျေးဇူးရှင်၊ အကြီးဆုံးသော မိတ်ဆွေကောင်းအဖြစ်နှင့်လည်း တည်ပါသည်။

စစ်ကိုင်းဦးဘိုးသင်း တိုင်းပြည့်ဝတ်မှုန်